13 października 2009
Rozpoczęło się masowe uwalnianie zarodników. Uzasadnione jest rozpoczęcie wykonywania zabiegów fungicydowych w rzepaku ozimym. Opady i silne rosy będą sprzyjały infekcjom zarodników oraz ciągłym uwalnianiem nowych do wyczerpania lokalnych ich zasobów. Ze względu na udowodnione genetycznie (Instytut Gentyki Roślin PAN w Poznaniu, Instytut Rothamsted Research w Wielkiej Brytanii) zmienne w latach występowanie obu gatunków sprawców suchej zgnilzny kapustnych: L. biglobosa i L. maculans zalecane jest oparcie ochrony o fungicyd zawierający flusilazol np. Alert 375 SC.
30września 2009
W regionie nastąpił wylot zarodników, sprawców suchej zgnilizny kapustnych.
28 września 2009
W regionie nie nastąpił jeszcze wylot zarodników.
Jesli plantacje osiągnęły fazę 4-8 liści właściwych i są wyrównane można wykonać zabieg regulatorem wzrostu zgodnie z etykietą środka. Plantacje które, jeszcze nie ukształowały swej jesiennej obasady, których cześć roslin znajduje się w fazie 2-4 liści lub dopiero kiełkuje z powodu suszy, zbyt głębokiego siewu lub skorupy na powierzchni nie powinny być traktowane regulatorami, wręcz mogą być szkodliwe.
1 września 2009
Po wcześniejszych przygotowaniach urządzenie diagnostyczne systemu SPEC w regionie zostało uruchomione. Prosimy śledzić wyniki od 10.09.2009r.
Szanowni Producenci rzepaku/Doradcy/Przedstawiciele Handlowi
Z naszych obserwacji wynika, że znaczny udział w Polsce osiągnie rzepak ozimy uprawiany z materiału siewnego nie pochodzący z plantacji reprodukcyjnych i zaprawiany na terenie gospodarstwa. Niezależnie od tego iż sądzimy, że tego typu sposób uprawy nie ma uzasadnienia ekonomicznego, to przede wszystkim, chcielibyśmy zwrócić uwagę na szczególne zagrożenie wynikające z porażenia chorobami. Do głównych sprawców chorób przenoszonych z nasionami należą: Pythium ssp., Rhizoctonia solani, Fusarium ssp. (powodują zgorzel siewek), Alternaria ssp. (alternarioza), Leptoshaeria maculans, Leptoshaeria biglobosa (powodują suchą zgniliznę kapustnych). W minionych latach spotkaliśmy się już z sytuacjami silnego porażenia sprawcami suchej zgnilizny kapustnych plantacji rzepaku w fazie liścieni w warunkach, kiedy podstawowego źródła infekcji - zarodników - nie było jeszcze w powietrzu. Choroba rozwijała się szybko i powodowała ostre porażenie, a nawet całkowite zamieranie młodych roślin. Przyczyną takiego zjawiska we wszystkich przypadkach było użycie zainfekowanego materiału siewnego pochodzącego z plantacji produkcyjnych. Infekcje liści i łodyg mogą prowadzić do porażenia łuszczyn. Gdy już dojdzie do infekcji łuszczyn, grzyby powodujące suchą zgniliznę kapustnych mogą pozostawać na powierzchni nasion lub przerastać ich okrywę atakując nawet zarodek. Pogarsza to energię i zdolność kiełkowania nasion. Nasiona przeznaczone na materiał siewny, zanieczyszczone przez strzępki grzybni, są źródłem infekcji dla roślin w kolejnych latach uprawy. Na siewkach wyrosłych z tych nasion często występują poczernienia i plamy, które mogą powodować obumieranie siewek. Jedynym sposobem na ratowanie tego typu plantacji jest wykonanie zabiegu fungicydowego środkiem Alert 375 SC w dawce 0,6 l/ha. Środek ten można stosować niezależnie od fazy rozwojowej po wystąpieniu pierwszych objawów (tak szybko jak to tylko możliwe). Alert 375 SC nie powoduje redukcji obsady we wczesnych fazach rozowjowych. W sprawie dalszej ochrony prosimy śledzić wskazania systemu SPEC (System Prognozowania Epidemii Chorób) w rzepaku, który rozpoczyna działalność w dn. 01.09. 2009r.
Literatura:
Gwiazdowski R (2004) Choroby i ochrona rzepku ozimego. Rzepak: 36-41.
Salisbury P.A., Ballinger D.J., Wratten N., Plummer K.M., Howlett B.J. (1995) Blackleg disease on oilseed
Brassica in Australia: a review. Austr. J. Exper. Agri. 35: 665-672
Li H., Barbetii M.J., Sivasithamparam K. (2003) Responses of
Brassica napus cultivars to
Leptosphaeria maculans field isolates from western Australia. Brassica 5(3&4): 25-34 Gwiazdowski R (2004) Choroby i ochrona rzepku ozimego. Rzepak: 36-41.
